این پست ادامه پست های گذشته در باب تناقضات در آیین بهایی  است:

هِی زور نزن حقیقت این است / آیین بهایی این چنین است! 
حق بودن آن خیال باطل / نقش باطلش روی جبین است! 
اندر شکمش پر از تناقض / آسمان آن روی زمین است! 
گفتا که بُود کلام باطل / وَه! حاجی ما چه تیز بین است! 

تناقض اول

بهاءاله در صفحه ١٢ سطر ۵ می‌گوید عیسی احکام تورات را نسخ نمود و بعد به عنوان نمونه حکم سبت و طلاق را نام می‌برد.

در صورتی که:

الف) مطابق آیه ١٧ باب ۵ انجیل متی که در زیر می‌آید هیچ‌کدام از احکام تورات توسط عیسی نسخ نشده‌است. دقت فرمائید:" گمان نبرید که آمده‌ام تا تورات و صحف انبیا را باطل سازم. نیامده‌ام تا باطل نمایم بلکه تا تمام کنم. زیرا هر آینه به شما می‌گویم تا آسمان و زمین زایل نشود همزه یا نقطه‌ای از تورات هرگز زایل نخواهد‌شد تا همه واقع شود. پس هر که یکی از این احکام کوچکترین را بشکند و به مردم چنین تعلیم دهد در ملکوت آسمان کمترین خواهد‌شد!" 

ب) چنانچه آیه ۵۵ و ۵۶ باب ٢٣ لوقا بر این امر دلالت دارد که : "برگشته حنوط و عطریات مهیا ساختند و روز سبت را به حسب حکم آرام گرفتند" 

ج) و در کتاب قاموس کتاب مقدس ذیل لغت "سبت" می‌گوید: "سبت حکم چهارم از احکام عشره است و در فصل بیستم خروج آیه ٨ امر به حفظ او شد و مسیحیان قدیم سبت یهود و نصاری هر دو را مراعات می کردند تا چهل سال بالاخره ترک کردند و مجمع لاودکیه در سنه ٣۶۴ منع و ترک کرد". 

بنابر این بهاء الله:

١- بر مسیح تهمت زده که او را ناسخ حکم سبت و طلاق دانسته‌است.

٢-متناقض با ادعای خودش در عدم تحریف عهدین سخن گفته است زیرا حرف او بر خلاف نص صریح انجیل متی است.

٣-به یهودیان هم تهمت زده که علت اعتراضشان به عیسی نسخ تورات بوده است درحالیکه عیسی می گوید من نیامده‌ام تا حکمی از احکام تورات را نسخ نمایم.

۴-عملا به تحریف عهدین تن داده است زیرا حرفی زده که مغایر نصوص عهدین است. 

تناقض دوم

در صفحه ۵ سطر ١٣ کتاب ایقان وقتی می خواهد عدد ایمان آورندگان به نوح پیامبر را ذکر کندمی گوید: "چهل نفس یا هفتاد و دو نفس" بودند... 

نمونه دیگر در نوشته بهاءالله در صفحه ۶ سطر ٩ است وقتی می خواهد عدد سنوات دعوت حضرت هود را بنویسد می گوید : "به اختلاف اقوال..." 

الف) رای خداوند روشن است که مومنین به نوح دقیقا چند نفر بودند اگر چهل است در کتاب الهی چهل ذکر می‌شود و اگر هفتاد و دو است هفتاد و دو گفته می‌شود. این اختلافات مال بشر است که چون دسترسی به واقع عالم هستی ندارند به تردید آمده یکی این قول را می‌گوید و دیگری قول دیگر را. یکی چهل می‌گوید و دیگری هفتاد و آن دیگر عددی دیگر. بهاءالله بشری همچون دیگران است که چون می‌خواهد مطلبی را بنویسد متکی بر اقوال مورخان، اختلافات روایات در سخن او هم ساری و جاری می‌شود و ناگزیر می‌گوید: چهل نفس یا هفتاد و دو نفس... 

ب) اگر چنانچه شوقی گفته که این کتاب معجزه الهی است و میرزا ابوالفضل گلپایگانی مدعی شده به الهام الهی بوده و حقایق را به عین الیقین می‌دیده چرا مثل سایر نویسندگان بشری حرف‌هایش را از کتب تاریخی اقتباس کرده و همان تردیدها و اختلافاتی که در آن کتب است به حرف‌های او هم سرایت کرده و ناگزیر شده در مورد سنوات دعوت هود بگوید :"به اختلاف اقوال..." ؟! و نیز مانند همه نویسندگان بشری دچار انواع اغلاط ادبی و محتوائی شود به طوری که در دو سطر دچار سه غلط ادبی و محتوائی شود: «صفحه ٨ سطر ١ - ٣ (ماء تکذیب به جای آتش تکذیب ،آب عنصری به جای آب معنوی و مخمود به جای خامد) و تازه این حجم از خطاها در کار نویسندگان رده سوم و چهارم کمتر دیده می شود چه رسد به نویسندگان طراز اول بشری! 

**قرآن کریم می فرماید : آنچه از ناحیه خدا نباشد در آن اختلاف (و تناقض) بسیار خواهند یافت....**

چندی پیش تصمیم گرفتم در مورد تناقضات در آیین بهایی مطلب بنویسیم. این قسمت دوم تناقضات است:

در کتاب اقدس چاپ تهران ص ۷۴ آمده است :
"کذلک رفع الله حکم دون الطهاره عن کل الاشیا"
(این چنین خداوند ، حکم پاک نبودن را از اشیاء برداشت.)
و در ص ۷۵ آمده است :
"قد انغمست الاشیاء فی بحر الطهاره فی اول الرضوان"
(هر آینه همه چیز در اول رضوان در دریای طهارت و پاکی غوطه ور شد)

اما گویا ایشان فراموش کرده اند که در جای دیگر کتاب اقدس نگاشته اند:

"و حکم باللطافه (بالطهاره) الکبری و تغسیل ما تغبر من الغبار و کیف الاوساخ المنجمده و دونها، اتقوا الله و کونوا من المطهرین......طهروا کل مکروه بالماء الذی لم یتغیر بالثلاث.ایاک ان تستعملوا الماء الذی تغیر بالهواء او بشیء اخر"
(و حکم شده است به پاکی بزرگتر!!! و شستن آن چه غبار گرفته تا چه رسد به چرک های جامد و غیر آن ، از خدا بترسید و از پاک کنندگان باشید!!... هر چیز کثیفی را با آبی که رنگ و بو و مزه آن تغییر نکرده است پاک کنید مبادا آبی را که بر اثر هوا یا چیز دیگر تغییر کرده به کار برید.)(گنجینه حدود و احکام ۸۱)

سوالی که دوستان بهائی باید پاسخ گو باشند این است که مگر مسائل نجاست و طهارت در اسلام چه ایرادی داشت که ایشان از یک طرف همه چیز را پاک می دانند و از طرف دیگر می بینند نمی توان هر چیز پلید و کثیفی را پاک دانست پس دستور می دهند با آب پاک!!! که مزه و بو و رنگش تغییر نکرده اشیاء را پاک کنید و جالب تر این است که می گویند بر هر چیز پاکی میتوان سجده نمود:
"قد اذن الله لکم السجود علی کل شیئ طاهر"

(گنجینه حدود و احکام ۲۶)

پس دو نکته قابل طرح است:
۱- اگر همه چیز پاک است پس چرا در بحث سجده گفته شده بر هر چیز پاک !!!! می توان سجده کرد. مگر چیز غیر پاکی هم طبق گفته اول از ص ۷۴ اقدس داریم؟؟؟
۲- آیا واقعا بر هر چیزی می توان سجده کرد؟؟؟؟؟